Od czego zacząć wybór psychoterapeuty?
Psychoterapia może dotyczyć lęku, obniżonego nastroju, przewlekłego stresu, trudności w relacjach czy przeżywania straty. Przed telefonem do gabinetu dobrze określić, czy chodzi o terapię indywidualną, terapię par, czy pomoc dla dziecka lub nastolatka. Nie każdy specjalista pracuje z każdą grupą osób i każdym rodzajem trudności. Jeśli informacje przy wpisie nie podają zakresu pomocy, najlepiej zapytać o niego bezpośrednio. Opinie innych osób mogą dać pewne wyobrażenie o sposobie kontaktu lub organizacji wizyt, ale nie zastąpią rozmowy o kwalifikacjach i metodzie pracy.
Warto sprawdzić wykształcenie terapeuty, ukończone szkolenie psychoterapeutyczne oraz to, czy korzysta z superwizji, czyli konsultuje swoją pracę z bardziej doświadczonym specjalistą. Sam tytuł „psychoterapeuta” nie mówi, czy dana osoba ma przygotowanie do pracy z konkretnym problemem. Można zapytać, w jakim podejściu pracuje i jak wygląda ono w praktyce. Nie trzeba wcześniej znać nazw nurtów: wystarczy poprosić o wyjaśnienie, czego można spodziewać się podczas spotkań i jak wspólnie ustala się cele terapii.
Pierwsza konsultacja i warunki spotkań
Pierwsza wizyta zwykle służy poznaniu zgłaszanych trudności i ustaleniu, czy dany specjalista może pomóc. Terapeuta może pytać o obecną sytuację, wcześniejsze leczenie oraz oczekiwania wobec spotkań. Nie ma obowiązku opowiadania od razu o wszystkim; można powiedzieć, że na omówienie jakiegoś tematu potrzeba więcej czasu. Konsultacja jest też okazją do zadania pytań o przewidywaną częstotliwość sesji, czas ich trwania i zasady poufności. Jeśli pojawiają się wątpliwości co do sposobu pracy, można je omówić przed podjęciem decyzji o dalszych wizytach.
Przed umówieniem terminu dobrze potwierdzić cenę sesji, sposób płatności oraz zasady odwoływania wizyt. Przy regularnych spotkaniach znaczenie ma także dogodny dojazd do gabinetu w Chełmie lub możliwość sesji zdalnych, jeśli specjalista je prowadzi. W przypadku terapii dziecka należy dopytać, jak wygląda udział rodziców lub opiekunów i które informacje pozostają poufne. Przy terapii par warto ustalić, czy na pierwsze spotkanie mają przyjść obie osoby. Takie ustalenia pozwalają uniknąć nieporozumień jeszcze przed rozpoczęciem pracy.
Kiedy psychoterapia nie powinna być jedyną formą pomocy?
- Przy nagłym zagrożeniu życia lub zdrowia należy zadzwonić pod numer 112 albo udać się na szpitalny oddział ratunkowy.
- Myśli samobójcze, samookaleczanie lub gwałtowne pogorszenie stanu wymagają pilnego kontaktu z lekarzem lub pomocą kryzysową.
- Gdy objawy utrudniają sen, jedzenie lub codzienne funkcjonowanie, warto rozważyć również konsultację psychiatryczną. Leczenie farmakologiczne i psychoterapia mogą się uzupełniać.